Τ ο τ ε λ ε υ τ α ί ο β ι β λ ί
ο τ η ς Ν ά γ ι α ς Δ α λ α κ ο ύ ρ α
Κουβαλάμε μέσα μας την αγάπη των προγόνων μας. Τις ιστορίες τους που είναι
πλέον θρύλοι, τις μνήμες τους που έγιναν φυλαχτά, τα εικονοστάσιά τους που
συνδέουν το παρελθόν με το παρόν.
0ι δύο πρόγονοί μου, ο Αποστόλης l. Κουτσογιάννης (Φλέτρας) και ο γιος του
Κώστας, ήταν Σαρακατσάνοι τσέλιγκες με καταγωγή από το Σαμάκοβο της Ανατολικής Θράκης.
Οι φωτογραφίες τους τροφοδότησαν τη φαντασία μου για χρόνια. Στο βιβλίο
παραμέρισα τη φαντασία μου και έδωσα τον πρώτο λόγο σε τεκμήρια που συνέθεσαν
τις βιογραφίες τους, την ύστατη στιγμή πριν τη λήθη. Οι διαδρομές της ζωής
τους, όπως καταγράφονται, συνδέονται με ανθρώπους που συνάντησαν, οικογενειακά
γεγονότα, αποσιωπημένες ιστορίες και τραύματα, στοιχεία της τοπικής Ιστορίας
της Ροδόπης, πολύτιμα κειμήλια και δεσμούς αίματος που παρέμειναν ισχυροί σε
έξι γενιές. Κυρίως, αναδεικνύουν τη ρωμαλέα εποχή των Σαρακατσάνων τσελιγκάδων
της Θράκης, που χάθηκε αμετάκλητα.
Το βιβλίο αφορά, πρωτίστως, τον προ-προπαππού μου, Αποστόλη Ι. Κουτσογιάννη,
τον επονομαζόμενο «Φλέτρα». Ο Φλέτρας υπήρξε ένας από τους θρυλικούς Πολίτες
Σαρακατσάνους αρχιτσέλιγκες, το όνομα του οποίοι είναι γνωστό σε όλους τους
ηλικιωμένους Σαρακατσάνους της Θράκης. Το ήθος του καθόρισε βασικές αξίες της
ευρύτερης οικογένειάς μας, ενώ στοιχεία του χαρακτήρα και της φυσιογνωμίας του
είναι εμφανή σε πολλούς απογόνους του. Στη συνέχεια, εστιάζω στον δευτερότοκο
γιο του, τον προπαππού μου, τσέλιγκα Κωνσταντίνο Α. Κουτσογιάννη, η καταγραφή
της ιστοριας του οποίου υπήρξε βαθιά επιθυμία του θείου μου, Αποστόλη Ε. Κουτσογιάννη.
Το κείμενο αφιερώνεται στη μνήμη του.
Το διάστημα της συγγραφής του βιβλίου περιλάμβανε μελέτη κειμηλίων αναζήτηση
ιστορικών αρχείων, συλλογή προφορικών μαρτυριών από συγγενείς και πολλές
επισκέψεις σε τοπόσημα συνδεδεμένα με την οικογένεια μου. Σε μεγάλο βαθμό η
συγγραφή στηρίχτηκε και στα υπέροχα τεκμήρια σε σέπια που μας πρόσφεραν οι
πλανόδιοι φωτογράφοι, οι οποίοι επισκέπτονταν συχνά τα σαρακατσάνικα κονάκια,
καθώς αποδεικνύεται ότι οι Σαρακατσάνοι αγαπούσαν τις φωτογραφίες.
Στο κείμενο αναδεικνύονται ιστορικά γεγονότα, αποσιωπημένες ιστορίες και τραύματα,
οικογενειακοί θρύλοι, στοιχεία της τοπικής Ιστορίας της Ροδόπης, αλλά,
πρωτίστως, δεσμοί αίματος που διατηρούνται έως σήμερα συνεκτικοί στις
οικογένειες των Κουτσογιανναίων. Με σεβασμό στους δεσμους αυτούς και επειδή
κουβαλάμε μέσα μας την αγάπη των προγόνων μας, επιθυμώντας να υποστασιοποιήσω
τη μνήμη αυτή για τους απογόνους του Φλέτρα, κατέγραψα όσα ακολουθούν,
ακροβατώντας ανάμεσα σε τεκμηριωμένα γεγονότα και μεταμνήμες, αξιοποιώντας
περιστασιακά και την ανιδιοτελη φαντασία
μου.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι συμβολικός και συνοψίζει τη ρωμαλέα εποχή των Σαρακατσάνων
τσελιγκάδων της Θράκης που χάθηκε αμετάκλητα.
Νάγια Δαλακούρα
