portraita

.
Ο Θεός έφκειασε εμάς πρώτα, κι ύστερα αφ’νούς!

-         Από πού είσαι κλωναράκι;
-         Να, από ’κείνο το δεντράκι!
Σαρακατσάνικη παροιμία

Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που απασχόλησαν την ανθρωπότητα από καταβολής της, είναι, αναμφίβολα, το υπαρξιακό. Ποιοί είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού πάμε;

Γι αυτό και το ερώτημα του παιδιού κρίνεται απολύτως εύλογο:

-         Από πού προήλθε ο άνθρωπος, μπαμπά;
-         Από τον Αδάμ και την Εύα!
-         Μα γιατί η μαμά λέει απ’ τον πίθηκο;
-         Α, για τ’ εμάς λέω…δεν ξέρω για το σόϊ της μάνας σου!!!

Πάνε χρόνια κάμποσα… Ήταν, θυμάμαι, το ’96, στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας, δεν θυμάμαι αν ήταν το 1ο, οπωσδήποτε όμως, πρώτο με οργάνωση σε επαγγελματική βάση που έγινε στο Πολεμικό Μουσείο, στην Αθήνα κι είχε και τον βαρύ τίτλο «Συνέδριο Σαρακατσαναίων Ελλάδος και Διασποράς»! Πω, πω, πω! Εμείς είμαστε κι άλλος κανένας σαν τ’ εμάς!
Οι νάνες
.
.

του Θεόδωρου Ζαραλή
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που η ανιψιά μου η Μαρία επισκέφτηκε το πατρικό της μάνας της στα γραφικά Τζουμέρκα και γύρισε με το αυτοκίνητο γεμάτο καλούδια που της έδωσε η Ηπειρώτισσα γιαγιά της. Μέσα σ’αυτά ήταν και μια σακούλα χόρτα. Η Μαρία, μη μπορώντας να τα αναγνωρίσει, τα έφερε στη γυναίκα μου και μαζί τα άπλωσαν πάνω στο τραπέζι και τα κοίταζαν με απορία. Η κυρα-Λένη (η γυναίκα μου), αφού τα εξέτασε προσεχτικά, πρότεινε να τα πετάξουν αφού δεν ήξεραν τι ήταν και αν μπορούσαν να τα μαγειρέψουν.